معرفی دستگاه های موسیقی ایرانی (ماهور)
دستگاه ماهور
در زمان ماد ها در ایران موسیقی با ستاره شناسی همراه بود و در زمان هخامنشیان سه نوع موسیقی در ایران معمول بوده است که عبارتند از موسیقی مذهبی، موسیقی رزمی یا نظامی و موسیقی بزمی.
به پیش درآمد ماهور، از ساخته های استاد سعید هرمزی و اجرای گروه آوا توجه کنید.
یکی از دستگاههای نشاط انگیز و پر بار موسیقی ایرانی که از عهد باستان به یادگار مانده ، دستگاه ماهور است که روشنگر قدرت این هنر ارزنده و شوق انگیز نیاکان ما می باشد.
به تصنیف « زمن نگارم» با صدای علیرضا افتخاری گوش دهید.
برگرفته از آلبوم سرمستان کار مشترک افتخاری ذوالفنون و عندلیبی
شعر: ملک الشعرای بهار
آهنگساز: درویش خان
پ.ن: تصنیف « زمن نگارم » در اواخر دوره قاجار و برای اوضاع و احوال آن زمان سروده شده است.
بسیار جای تعجب است که پس از آن همه تاخت و تاز و خرابیهای اقوام بیگانه و وحشی و به تاراج رفتن آن همه گنجینه های ادبی و هنری این مرز و بوم، هنوز آثاری این چنین ارزشمند برای ملت ما به جا مانده است.
به قطعه ای ضربی در ماهور بهمراه دونوازی قانون ملیحه سعیدی و تنبک: ؟ گوش دهید.
ماهور آوازی است با وقار و سنگین، البته نسبت به آواز ماهور کمتر توجه شده است. ماهور شکوه وبلند نظری می بخشد بنابراین میتوان سرودهای مهیج را در این دستگاه اجرا کرد .
به قطعه ای در دستگاه ماهور از ساخته های کامبیز روشن روان توجه کنید.
آواز عراق که معمولا قسمت زیر و اوج ماهور است اغلب با "غَلْت" ها و "چهچه ی" زیاد توام است و مخصوص هنر نمایی آوازخوان است.
به تصنیف « عشق تو » از ساخته های علی اکبر خان شیدا و با صدای محمدرضا شجریان گوش دهید.
به چهار مضراب ماهور با نوازندگی سه تار پرویز مشکاتیان و نی محمد موسوی توجه کنید.


